حاكم شيعه به صراحت در ترويج شيعه عمل كند . با اين حال ، بهاءالدين نهايت تلاش خود را ميكرده و چنان كه طبرى نوشته است « اكثر از خوف اين دولت همه اظهار تشيّع مىكنند » . با اين همه از برخى از مطالب عماد چنين بر مى آيد كه علماى اهل سنت هم در دربارش رفت و آمد و حضور داشتهاند ( كامل : 1 / 122 ) . بنابراين طبيعى بوده است كه با پوشش ضديت با تعصب زمينه را براى افرادى مانند عماد طبرى فراهم كرده باشد . صاحب روضات با اشاره به علايق وى شعرى از نظام الدين اصفهانى خطاب به خواجه بهاءالدين محمد چنين آورده است : ( روضات : 2 / 263 ) . قل للنّواصب كفوا لا أباً لكم * لشيعة الحق يأبى الله تهوينا أعاد عهد ملوك الترك رونقهم * و زادهم ببهاء الدين تمكينا هذا ابن صاحب الديوان الممالك قد * أوهى قواكم و لما يأل توهينا جم المناقب فى قمع النواصب قد * أمضى عزيمته تخزى الملاعينا عن المنابر نحىّ المبغضين لهم * يرى لأعينهم بالمنع تسخينا يرى عليا ولىّ الله مدّخرا * للحشر أولاده الغر الميامينا به هر روى ، و بدون ترديد ، عمادالدين طبرى ، سخت به وى اعتماد داشته و نهايت تلاش خود را براى بسط تشيع در عهد اين حاكم به كار گرفته است . عماد طبرى طى سالهاى 672 به بعد شايد تا زمان درگذشت خواجه بهاءالدين محمد در سال 678 به اصفهان رفت و آمد داشته و طى اين سالها ، دست كم شش نوشته خود را مزين به نام وى كرده است . اين كتابها عبارتند از : مناقب الطاهرين ، الفصيح [ المنهج ] ، اربعين ، كامل ، الكفايه و همين كتاب اخبار و حكايات . افندى از چهار كتاب نخست به عنوان آثارى كه وى به نام خواجه بهاءالدين محمد نوشته ياد كرده است [ رياض : 2 / 271 270 ] . آقابزرگ در باره كتاب پنجم گفته است كه به دستور خواجه بهاءالدين محمد در اصفهان